vrijdag 9 januari 2026

IJscirkels een bijzonder verschijnsel op de Noorderplas (Tilburg)

 



















IJscirkels

een bijzonder verschijnsel op de Noorderplas

(Tilburg)


 

Ad Kolen



Aan barre winterse omstandigheden zijn we niet meer zo gewend. Het zorgt voor veel problemen in het dagelijks leven. Dat is inmiddels duidelijk geworden. Wegen zijn onbegaanbaar en worden zelfs afgesloten. De spoorwegen geven ook veel problemen; als er al treinen rijden, zijn de ritten aangepast. Ook bussen kunnen niet overal ingezet worden. Veel vluchten worden afgelast en fietsen is een hachelijke onderneming. Door vele veranderingen is onze samenleving niet meer berekend op deze omstandigheden. Zelfs grote daken bezwijken onder de sneeuw, is het laatste nieuws.

 


Een landschap met sneeuw en ijs kan mooi zijn, ondanks de ongemakken. Te voet in plaats van op de fiets heb ik gisteren een vogeltelling in het Noorderbos uitgevoerd. De Zandley voert het water van de Waterzuivering-Noord af en is daardoor nagenoeg altijd ijsvrij. Grote zilverreigers, blauwe reigers, wintertalingen en vele andere eenden vinden er een plek om voedsel te zoeken. Dat is een mooie bijkomstigheid.


 






























De Noorderplas vriest dicht bij een vorstperiode als deze week zich voordoet. Vanaf het westen zie ik bevroren water met tientallen grote en kleine wakken. Opvallend, maar op dat moment is het niet meer dan dat! Later vanaf het oosten zie ik iets bijzonders op het ijs. Kleine wakken met een cirkel eromheen. Er zijn ook meerdere dichtgevroren wakken met dezelfde ijscirkel eromheen. Ik begrijp al direct wat er aan de hand is.

 


Ik tel al 23 jaar de vogels in het Noorderbos, waartoe ook de Noorderplas behoort. De achtergronden van het gebied zijn me bekend. De Noorderplas is een zandwinplas.  Er is zand gewonnen voor de aanleg van de Burgemeester Bechtweg en andere bouwprojecten. Het Noorderbos is op 27 maart 2003 officieel geopend. De tientallen meters diepe plas vertoonde na enige tijd instortingen aan enkele oevers. De aannemer werd verplicht vanaf deze oevers zand terug te storten.

 






























Het is niet bij enkele stortingen ter versteviging van de oevers gebleven. Een grote landelijke aannemer heeft ruim 10 jaar (2008-2018) stortingen in de Noorderplas gefaciliteerd. De terugstortingen bestonden niet alleen uit laagwaardig zand maar bevatten ook veel puin, met name stenen. Meerdere malen is ook vastgesteld dat de stortingen uit slib en plantenresten bestonden. Op sommige dagen reden voortdurend 56-tons-vrachtwagens af en lieten na een stop op de weegbrug hun vracht achter in de plas. Door de jaren heen zijn lange stortwallen tot ver in de plas ontstaan.


In 2018 zijn de zandstortingen gestopt en is de plas opnieuw ingericht. Het zand is gelijkmatig over de plas verdeeld. Aan enkele randen zijn laagtes aangelegd voor de ontwikkeling van rietkragen. De diepte van de plas is dan 3 tot 4 meter, wat beter is voor de natuurlijke processen. Op 15 maart 2019 wordt het project opgeleverd. Het ziet er goed uit. Mede door de hoge waterstand tijdens enkele jaren kijken we nu tegen flinke stroken riet aan de noord- en de westrand van de plas.































Eind oktober 2019 wordt echter iets onverwachts vastgesteld. Het water van de Noorderplas is flink in beweging, op talrijke plaatsen komen belletjes omhoog. Gezien de geschiedenis van de plas is het al snel duidelijk dat het gasbellen van methaangas zijn. Methaan of moerasgas is de benaming voor gas dat ontstaat als gevolg van zuurstofloze bacteriƫle afbraak van organisch materiaal. Methaan is een van de belangrijkste broeikasgassen in onze atmosfeer en speelt een grote rol in het versterken van het broeikaseffect.


De talrijke stortingen van plantaardige materialen en het afsluiten daarvan door de verdeling van het zand op de bodem van de plas hebben dit proces in gang gezet. Daar zijn we nog niet zomaar vanaf, blijkt nu. Tot op de dag van vandaag borrelt het moerasgas omhoog, met enige wisselingen in de hoeveelheden.






























De ijscirkels zijn dus veroorzaakt door het voortdurend opborrelen van het methaangas en vormen de kringen in het ijs. Als het water helemaal bevroren is, verzamelt het gas zich onder het ijsoppervlak. In de nog open wakken wordt duidelijk het opborrelende methaangas waargenomen.




Reacties naar adkolen@kpnmail.nl